Feuilleton Fanfare

langlevemuziek_fb
In het Drentstalige feuilleton Fanfare verhaalt  Andries Middelbos over zijn eigen belevenissen in de muziek. Hij schreef er ook een liedje over. Ook in het Drents: Ode aan de muziek!
Vrijdag jl. 30 sept 2016 zong hij het lied live, met begeleiding van de fanfare SDG Juliana Valthermond t.g.v. van de start van het concerttournee Dreentse Liedties op Tournee
En… hij vertelde ook zijn verhaal Fanfare! Gemist? Hieronder vind je de tekst, in een aantal episodes.

Fanfare

Zomer en winter, mooi weer of regen, uutgerust of muu van ’t wark, elke maandagaovend  fietste mien va met zien Es-bas op de rug naor de fanfare in Beilen. Vanof achter op De Haar  eeerst zes kilometer over een zaandpad en dan nog twaalf kilometer over een verharde  klinkerweg en an het einde van de aovend de zölfde achttien kilometers weer terug. En der mus al iets hiel biezunders an de haand weden, wol e de meziekrippetitie overslaon.  Later kwamen wij in het dorp an de verharde weg te wonen, weur er een brommer kocht en was er hielemaol gien reden meer om ies een keer niet te gaon. Muziek was zien lust en zien leven, al diende de lust net as op aander gebied aaltied een hoger doel en was het veural een serieuze angelegenheid.


beddestee     mozart

Het eerste muziekkorps waor mien va as jonge muzikant begund was heette OBK, oefening baart kunst en dit motto har e goed in zien oren knupt. Elke aovend as het eten en het wark daon was, zette mien va de hoorn an de mond en ripperteerde hij de stukken waor ze veur een uutvoering of concours met an de gang waren. Moeilijke loopies weuren eindeloos herhaald en zeker van een baspartij is dat veur de gedwungen toeheurder niet aaltied een genot om naor te luusteren. As kiend wussen wij echter niet beter en klunk het deur de beddesteedeuren ienigzins gedempte pom pom pom as een slaopliedtie van Mozart.
Hoewel mien va zich een leven zunder muziek niet kun veurstellen, deu e gien enkele muite om dizze passie op zien kiender over te brengen. Op een goed moment kwam de vraog immers vanzölf: ‘pappe, mag ik ok bij de muziek?’ Hij keek de vraogensteller dan een poosie serieus an en vreug:’ wol ie dat echt?’

    besbas  op fietse

As het betreffende kiend dan antwoordde dat het hum of heur machtig mooi leek om in een muziekkorps te speulen, zee hij da’j dan eerst wel hiel veul mussen oefenen en gung e verder waor e met bezig was. Herhaalde het kiend de dagen daornao de vraog en voegde daor an toe dat e natuurlijk ok hiel veul zul oefenen, dan antwoordde  mien va op zeker moment: “wij zult wel ies zien” en weur de kommende maandagaovenden met spanning ofwacht of e in zien fietstas een extra instrument met bracht veur de aspirant muzikant. Was dit het geval, vaak een althoorn want die was niet te groot en niet te klein, dan kreeg de muzikant in spé een körte uutleg hoe as e de toonladder van C mus speulen en veural mus oefenen met het blaozen van  lange noten. Miestal zee mien va nao een week: ‘ie hebt ok niet bar veul oefent’, en verdween het instrument weer in de fietstas richting Beilen, einde muzikale loopbaan.

baslijn-amdg  lange-noten


Een enkeling heul het twee of drie weken vol en van alle twaalf kiender was ik de ienige met voldoende poest die het lot van de terugkeer in de fietstas bespaard bleef en mug ik nao een half jaor achterop de Berini met hen Beilen veur een muzikale carrière bij de fanfare.

De suffige althoorn har ik nao een poosie  weten om te wisselen veur een trompet waor ai toch veul meer indruk met kunnen maken en toen ik mij een echt uniform mug laoten anmeten was het feest compleet. Het betiekende wal dat mien va der streng op toe keek dat ik elke dag oefende. De dreiging van het instrument richting fietstas bleef, maor ik wus as compensatie mij daorintegen vaak an de dagelijkse ofwasplicht te ontrekken deur te zeggen dat ik nog mus blaozen. De aandere breurs en zussen protesteerden dan wel dat dit niet eerlijk was, maor mien va was onverbiddelijk, muziek gung veur alles.
althoorn  afwassen

Ik har de smaak van muziek goed te pakken en toen er via de legere schoel ok muzieklessen ter algemiene muzikale vörming  anbeuden weurden, gaf ik mij daor rap veur op. Helaas was het vörmingsmiddel een blokfluit en gien gitaar zoas ik heimelijk hoopte, maor wat niet was kun nog kommen. As jaorofsluting was er een concert, waor alle leerlingen van de muziekschoel muggen laoten heuren wat ze zoal leert hadden op de verschillende instrumenten en toog ik met de blokfluit in de fietstas achter op de Berini met mien va hen Hoogeveen. An het eind van aovend zee de directeur van de muziekschoel dat het een prachtige aovend west was en dat hij hoopte dat iederien en veural de aolders geneuten hadden en dat de blokfluiters nou wieder kunden op een instrument van eigen keuze.

De volgende dag opperde ik veurzichtig dat ik nou misschien wel met gitaarles kun begunnen.’Gien sprake van’, was het antwoord. ‘Maor die accordeons dan pappe, dat was toch ok hiel mooi?’ perbeerde ik. ‘Tjaanter muziek’, klunk het kört en resoluut en weur het instrument van eigen keuze oens aole trapharmonium en mug ik het jaor daorop op orgelles.

harmonium   gitaar

<<wordt vervolgd!>>

Wil je weten hoe dit verhaal van Andries Middelbos afloopt?
Volg deze pagina, voor regelmatige aanvullingen!

logo_dlot-01 poster-sdg-juliana